Let's your love lead you
Balance
^_^
หน้าตาของความสุข
Watercolor Class - My favorite!!!
ลมเอย
My Wooden Dragon
ตาบวม
Life is a chance, take it!!
Sunrise
ความสุข

คุณเฟริส
ลุง
อาไก่
พราว
เรา
wonder eyes
ยัยออย
artemesia
แอน
พี่เอ้
หนูจักรยาน
คุณดรีม
อะดำ
พระจันทร์สีน้ำเงิน
alienasoul
Dead_poet_society
คุณแม่น้องวิล
การเดินทางที่ไม่สิ้นสุด
Kapong

 

ลมเอย

ปลายเดือนมีนาคม..ยังไม่ทันเข้าเมษา แต่ตอนนี้รังสีความร้อนก็แผ่คลุมแบบไม่เกรงอกเกรงใจ  กรุงเทพฯ ร้อนรุ่ม เหมือนเตาอบขนมที่ทำงานยี่สิบสี่ชั่วโมง
ตอนนี้สี่ทุ่มเกือบสี่สิบนาที  แต่อากาศยังคงร้อนได้ที่ ทำให้เราต้องพึ่งพาเจ้าเครื่องลดอุณหภูมิ ที่ทำให้เราสบายกายได้ชั่วคราว ได้อยู่บ่อยๆ

ความร้อนในตอนนี้ทำให้เราคิดถึงช่วงต้นเดือนที่เรากลับบ้านที่ตากไปหาพ่อกับแม่ พี่สาวและเจ้าหลานชายตัวป่วน

เราอยู่จังหวัดตาก ตำบลระแหง

แค่ชื่อก็น่าจะเดาออกว่าร้อนขนาดไหน

ร้อน แบบ ผืนดินแห้งผากแตกระแหง

ลมเอย

แต่โชคยังดีที่บ้านเราอยู่ใกล้แม่น้ำปิงมาก
เดินแค่ไม่กี่ก้าวก็ถึง
การที่เราอยู่ใกล้แม่น้ำ เลยทำให้เราพลอยได้รับลมธรรมชาติพัดผ่าน
ตอนกลางวัน เราอยู่บนบ้าน เปิดหน้าต่างทุกบาน
ลมพัดต่อเนื่องจนไม่ต้องเปิดพัดลม
เรานั่งอ่านหนังสือเพลิน
เย็นสบาย ทั้งๆ ที่แดดร้อนกรอมเกรียมอยู่ข้างนอก

ที่บ้านร้อนแบบพอทน
แต่ที่นี่ ร้อนแบบระอุ เหนียวตัว ทางเดียวคือพึ่งพาเจ้าสิ่งประดิษฐ์ปล่อยลมเย็น

เรามานั่งคิดดู
คนสมัยโบราณนี่ช่างคิดไม่น้อย
ที่ขุดคลองไว้เสียมากมายทั่วกรุงเทพฯ
หากไม่ติดที่ว่ามีตึกสูงเสียดฟ้าเบียดกันเต็มพื้นที่
ลมคงมีโอกาสได้พัดเวียนให้คนกรุงได้ชื่นใจกันบ้าง

อาทิตย์ที่สองของเดือนนี้
เราได้มีโอกาสไปนังเรือชมบ้านเก่าริมฝั่งคลอง แถบคลองมอญ
เนื่องจากเพื่อนของตาผู้ชายตัวโตที่เพิ่งมาถึงเมืองไทยหมาดๆ ร่ำๆ อยากไปนั่งเรือ

แดดเริงแรงไม่เสียชื่อประเทศไทย
แต่ลมเย็นก็พัดผ่านเป็นระลอกมาประพรมหน้าให้ได้ชื่นใจ

รู้สึกดีมากๆ

การที่เราได้นั่งในเรือที่แล่นช้า

มองผู้คนสองริมฝั่งที่ดำเนินชีวิตของตัวเองไปอย่างเรียบง่าย

ลมเอยบ้างแช่ตัวในคลองคลายความร้อนรุ่ม

บ้างก็พายเรือขายของ

เด็กๆ ตัวผอมเก้งก้าง ยิ้มตาหยีโชว์ฟันขาวเมื่อเห็นเรือของพวกเรา

ลมเอยตา

 

ผู้ชายตัวโตก็แสนดี นั่งบังแดดให้เราตลอด จนตัวแดงไปหมด
เราเห็นแล้วก็สงสาร เป็นสุภาพบุรุษนี่ลำบากแท้


ลมเอย

 

ลมเอย

 

ลมเอย

 

แต่ถึงจะร้อน
เราสามคนก็เพลิดเพลินกันค่อนข้างมากทีเดียว
รู้สึกผ่อนคลายจริงๆ

ใครที่อยากจะไป Relax ช่วงวันหยุด
ไม่ต้องไปไหนไกล
นั่งเรือเที่ยวคลองนี่ก็ช่วยได้เยอะค่ะ

รู้สึกว่าโลกมันหมุนแบบเอื่อยๆ
เวลาเดินช้าลง
และเรามองเห็นความงามข้างทางได้ชัดตามากขึ้น

ในทุกวันนี้ที่เรากำลังเคยชินกับลมประดิษฐ์จากเครื่องปรับอากาศ
ลองไปรับลมเย็นๆ จากธรรมชาติบ้าง ก็น่าจะดีนะคะ

 

:)

 

ปล. พรุ่งนี้จะไปเที่ยวกับที่คณะค่ะ ใครมาเม้นท์อะไรคงยังไม่ได้ตอบนะคะ เพราะอยู่ต่าวจังหวัด

คิดถึงทุกคนค่ะ

ลมเอย
ลมเอยลมเอยลมเอยลมเอย

ลม - ละอองฟอง

     Share

<< My Wooden DragonWatercolor Class - My favorite!!! >>

Posted on Fri 27 Mar 2009 23:51

         

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh