Laundry Day
In your eyes..
วันจันทร์ธรรมดาๆ
I'm fine,thank you. And you??
จดหมายถึงลูกศิษย์
ล้า..
My Neighbors : กำแพง
ขอบคุณ
เพียงรอยยิ้มรอยนั้น..
กลับบ้าน
No matter what

คุณเฟริส
ลุง
อาไก่
พราว
เรา
wonder eyes
ยัยออย
artemesia
แอน
พี่เอ้
หนูจักรยาน
คุณดรีม
อะดำ
พระจันทร์สีน้ำเงิน
alienasoul
Dead_poet_society
คุณแม่น้องวิล
การเดินทางที่ไม่สิ้นสุด
Kapong

 

ล้า..

 

 

ช่วงนี้อ่อนแอ...
ทั้งร่างกายและจิตใจ
รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเก็บกลั้นอะไรบางอย่างเอาไว้
และรอเวลาที่จะปะทุออกมา

การที่จะอยู่บนโลกใบนี้ได้
มันต้องเลือกใช่ไหม
ระหว่างการเป็นผู้ทำร้าย
หรือการเป็นผู้ถูกทำร้าย

ตามกฎแห่งการอยู่รอด
สิ่งมีชีวิตที่แข็งแรงกว่ามักจะเป็นฝ่ายอยู่รอดเสมอ

นั่นคือความจริง
ทำไมความจริงมันโหดร้ายนักนะ

ทำไมคนเราถึงไม่ลดความทะยานอยาก
ความกระเหี้ยนกระหือรือลงบ้าง
เพื่อที่ว่าคนอื่นจะได้สามารถใช้ชีวิตได้สบายกว่านี้บ้าง

ฉันไม่ชอบการปะทะ
ฉันไม่ชอบการทำร้ายใคร
ฉันไม่ชอบการแก่งแย่งแข่งขัน
ฉันไม่ชอบการต่อสู้ที่ต้องมีแพ้ชนะ
ฉันไม่เคยแย่งชิงของๆใคร

ฉันอยู่ในโลกเล็กๆของตัวเองที่สันติ ..

ฉันพอใจกับอาณาเขตน้อยนิดที่ฉันมี
แต่แล้วใครบางคนก็ยังต้องการพื้นที่เล็กๆผืนนี้
ทั้งที่ครอบครองผืนดินกว้างใหญ่ไกลสุดลูกหูลูกตา

อยากถามเหลือเกินว่า
เมื่อร่างนั้นทอดลงแน่นิ่ง ไร้ลมหายใจ
พื้นที่เท่าไรกัน ที่คุณต้องการ
เมื่อตอนที่คุณอยู่ คุณถึงต้องทำร้ายใครมากมาย
กรีดเนื้อเถือหนัง แล่หัวใจคนที่ไม่มีทางสู้

เพื่อที่จะได้มาซึ่งสิ่งไร้ชีวิต
ครอบครองวัตถุที่วันหนึ่งก็สูญสลาย

เพื่ออะไรกัน

เกลียดตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรมากไปกว่านี้ได้
เหมือนถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนร้อยพันเส้น
โซ่ตรวนที่นับวันยิ่งรัดแน่นเขม็งเข้า
เจ็บร้าวในใจเมื่อคิดไปว่า
ฉันเองที่เป็นคนเซ็นสัญญาทาสนั่น
และต้องรับผลจากการกระทำนั้นอย่างสาสม

สักวัน..
ความทรมานจะสิ้นสุดลง
และฉันโบยบินไปให้ไกล
หากปีกยังไม่หัก
กายยังไม่ล้า
และศรัทธาในตัวฉันยังไม่เหือดไป

บางที..อาจจะมีที่ไหนสักแห่งบนโลก
บนจักรวาลนี้ที่กำลังรอคอยฉันอยู่

บางที


 

คนดีของฉัน
คุณรู้ไหมว่าคุณมีค่ามากมายกับฉันเหลือเกิน
ในวันที่ฉันล้าแบบนี้

ความรักของคุณทำให้ฉันรู้สึกถึงการมีชีวิตอยู่
มือนุ่มนวลที่ลูบไล้เส้นผมของฉันอย่างทะนุถนอม
ราวกับจะเอื้อนเอ่ยว่า ..คุณยังมีผมอยู่ตรงนี้นะ
ฉันไม่รู้จะพูดอย่างไร
ฉันคงได้แต่โถมตัวเข้าไปหาอ้อมอกนั่นและร้องไห้เหมือนเด็กๆ
ฉันแพ้แล้ว ..ฉันเคยคิดว่าตัวเองมาถูกที่แล้ว
แต่ฉันคิดผิด

ฉันคิดว่าเมื่อตัวเองมาอยู่ในสังคมแห่งความรู้
ฉันจะไม่ถูกทำร้ายอีก
แต่นั่นไม่จริง

เงินคือเงิน
อำนาจคืออำนาจ
ไม่ว่าจะอย่างไร ...คนตัวเล็กๆอย่างเราๆ ก็มักจะถูกบีบแบบนี้
จนกว่าจะไม่มีเลือดเนื้อให้สูบกิน
หรือจนกว่าจะไม่มีวิญญาณหลงเหลือ

ฉันเพียงแต่อยากจะอยู่
ไม่ต้องมีเงินมีทองมากมาย
ฉันเพียงแต่อยากทำงานศิลปะที่ฉันรัก
อยากสอนหนังสือ
อยากทำอะไรที่ได้ให้ ..คนอื่นๆ

และแม้ว่าเป็นสิ่งสามัญเพียงนั้น
ฉันยังไม่สามารถทำได้

ฉันหลับตาลง
และรู้สึกว่าตัวเองถูกเหวี่ยงอย่างรุนแรง
และในขณะที่ฉันกำลังจะปลิดปลิวไปตามแรงเหวี่ยง
หลุดไปจากวงโคจรนี้
ก็มีมือข้างหนึ่งที่รั้งฉันไว้

โอบกอดฉันแนบแน่นจนหัวใจสองดวงเต้นระบำในทำนองเดียวกัน
ฉันยิ้มจางๆ และเคลียแก้มไปมาบนแผงอกนั้น
โลกจะร้ายลมจะแรงพายุจะเกรี้ยวกราด
แต่ฉันรู้ว่าฉันปลอดภัย

ในอ้อมกอดนี้
อ้อมกอดรักของคุณ

 

ขอบคุณจริงๆค่ะ
ขอบคุณจริงๆ

 

คุณคือเลือดเนื้อและวิญญาณอีกครึ่งหนึ่งของฉัน

 

ล้า

 

 

ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª ª
   

 Worth Looking

          ล้า     ล้า     ล้า

       ล้า   ล้า   ล้า         

 

MY ART

 

ล้า       ล้า      ล้า

 

 

 I'm on my knees
only memories
are left for me to hold

Dont know how
but Ill get by
Slowly pull myself together

Theres no escape
So keep me safe
This feels so unreal

Nothing comes easily
Fill this empty space
Nothing is like it seems
Turn my grief to grace

I feel the cold
Loneliness unfold
Like from another world

Come what may
I wont fade away
But I know I might change

Nothing comes easily
Fill this empty space
Nothing is like it was
Turn my grief to grace

Nothing comes easily
Where do I begin?
Nothing can bring me peace
Ive lost everything
I just want to feel your embrace

     Share

<< My Neighbors : กำแพงจดหมายถึงลูกศิษย์ >>

Posted on Fri 25 Apr 2008 10:28

         

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

สู้ๆนะคุณเอ เราไม่รู้ว่าคุณเจอเรื่องอะไร แต่อยากให้คุณรู้ไว้ว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกเบี้ยวๆใบนี้
กขค   
Tue 29 Apr 2008 14:58 [2]

พี่เอ หายไปนานมากเลย

พี่เอกลุ้มใจอะไร ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดีนะคะ

ความรู้สึกแย่ๆที่มี บรรเทาได้ด้วยความรู้สึกดีๆจากคนที่เรารัก

เป็นกำลังใจให้พี่สาวนะคะ
your fan   
Sat 26 Apr 2008 23:15 [1]