16.50
อีกไม่กี่ชั่วโมง ^^
เพราะมีคุณ ^_^
T_T
More Bikini !!!
จอมใจที่รัก
The Classic
อ-นัต-ตา
น้องพลอยกับคุณจอยเข้าฝัน
เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม
The waiting

คุณเฟริส
ลุง
อาไก่
พราว
เรา
wonder eyes
ยัยออย
artemesia
แอน
พี่เอ้
หนูจักรยาน
คุณดรีม
อะดำ
พระจันทร์สีน้ำเงิน
alienasoul
Dead_poet_society
คุณแม่น้องวิล
การเดินทางที่ไม่สิ้นสุด
Kapong

 

จอมใจที่รัก

 

Subject: อุบลวรรณที่รัก
> >Date: Tue, 03 Jan 2006 02:41:03 +0700

อุบลวรรณที่รัก

ชั้นผ่านคำคืนที่ทรมานมาได้ก็เพราะ เพลงที่แกส่งมาให้
ชั้นฟังมันซ้ำไป...ซ้ำมา...ซ้ำไป...ซ้ำมา
ด้วยหัวใจที่รู้สึกได้ถึงความเจ็บช้ำจากการที่ไม่ได้มาซึ่งสิ่งที่ตัวเองคาดหวังไว้

สุดท้ายในคืนนี้ชั้นได้คำตอบสามเรื่องด้วยกัน

1.ชั้นพบว่ามันง่ายกว่าที่ชั้นจะร้องเพลงที่แกส่งมาให้ซ้ำไปซ้ำมาตอนที่ชั้นรู้สึกเสียใจ
   แทนการร้องไห้ เพราะมันทำให้ชั้นรู้สึกดีขึ้น และมันทำให้ชั้นรู้ตัวเองว่า
   ความสดใส ต่างหาก ที่ชั้นปรารถนาจะให้ตัวเองเป็น
   และถ้าชั้นยังคงเลือกที่จะร้องไห้ต่อไป มันจะเป็นการมองข้ามความรัก
   และ ความห่วงใย ที่แกมีให้ชั้นอย่างไม่แพ้ใครๆ เลย


2.ชั้นพบว่าสิ่งที่ชั้นทำไป แกจะเข้าใจเสมอและมันเป็นสิ่งที่ดีกับตัวชั้น
   ในแง่ที่ว่า อย่างน้อย ชั้นก็ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง และ 
   ได้ทำดีที่สุดแล้ว


3.ชั้นได้คำตอบแล้วว่าชั้นควรจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้
   นั่นก็คือ......ชั้นจะรักเค้าต่อไป ไม่ว่าคำตอบของเค้าจะเป็นอย่างไร
   ชั้นไม่มีทางเลือกอื่น นอกจาก ซื่อสัตย์กับตัวเอง และ ไม่หนีความจริง
   ชั้นจะรักเค้าโดยไม่สนใจอีกต่อไปว่าเค้าจะรัก หรือ จะรู้สึกกับชั้นอย่างไร
   และ ไม่พยายามทำอะไรที่เป็นการเรียกร้องหาคำตอบใดๆ อีก
   เพราะชั้นมีคำตอบที่ชัดเจนในใจแล้วว่า ไม่ว่าเค้าจะคิดอย่างไรกับชั้น หรือ
   จะตอบกลับมาอย่างไร
   ชั้นก็รักเค้าอยู่ดี ดังนั้น มันคงจะเหนื่อยเปล่า
   ถ้าชั้นจะวิ่งหนีความรู้สึกตัวเอง
   มันคงจะไม่เป็นไร ถ้าชั้นจะห่วงใยเค้าต่อไป
   มันคงจะไม่เป็นไร ถ้าชั้นจะมีความสุขกับการที่ได้เห็นว่าเค้ามีความสุข
   มันคงจะไม่เป็นไร ถ้าชั้นได้ทำอะไรๆ ให้เค้าต่อไป
   โดยไม่คาดหวังสิ่งตอบกลับใดๆมาอีก
   และมันคงจะไม่เป็นไร ถ้า ความรัก ที่ชั้นจะมีให้เค้านับจากนี้ มันจะเป็น
   ความสดใส ที่ไม่ทำร้ายใคร
 
   ชั้น...อยาก...ให้...ความรัก...ที่จะมีให้เค้านับจากนี้คือ.....ความสดใสในหัวใจชั้นตลอดไป

   ต่อให้ใครไม่รัก
   ต่อให้ใครไม่สน
   แต่อยากจะขอให้เธออดทน
   ไม่ต้องไปหวั่นไหว
   ต่อให้ดาวหมดฟ้า
   ต่อให้คนทั้งโลกไม่เข้าใจ
   แต่รู้ไว้อย่างได้มั๊ย
   ชั้นรักเธอ

  ขอบคุณมากสำหรับเสียงเพลงจากแก ขอบคุณที่เตือนให้ชั้นรู้ว่า
  ชั้นควรจะมีความรักแบบไหน
  และไม่ลืมที่จะเปิดหัวใจรับ ความรัก จากคนที่รักชั้นด้วย

  รักแกนะ อุบลวรรณ

  จอมใจ มนุษย์ซื๊ดดดดดด

 

 Subject: RE: อุบลวรรณที่รัก
 Date: Wed, 4 Jan 2006 10:44:13 +0700
 
มนุษย์ซื้ดที่ชื่อ จอมใจ ..


ฉันยินดีที่ได้รู้ว่า ฉันทำให้แกรู้สึกดีได้ถึงเพียงนี้ ..
ความรักจะกลายเป็นเรื่องบริสุทธิ์และสวยงาม ก็ต่อเมื่อ
เราตัดเรื่องความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ
ตัดเรื่องความหึงหวง ความโกรธขึ้งออกไป ...

แกเป็นคนบอกชั้นเอง ..
ว่าให้ฉันปล่อยสายลมให้โบกโบยตามวิถีของเขา
ฉันกลับมาทบทวน..ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเขา
และฉันก็รู้หัวใจตัวเองว่า ..
แม้เขาจะเป็นสายลม ที่ฉันไม่สามารถมองเห็นได้
ฉันก็ยังรู้สึกได้
เวลาที่เขาพัดผ่านมา
พัดผ่านหัวใจ ทำให้ฉันอบอุ่นและมีรอยยิ้ม

 และการที่ฉันไม่เหนี่ยวรั้งหรือเรียกร้อง
 กลับทำให้สายลมตะวันตกนี้ ..พัดวนอยู่รอบๆตัวฉันเสมอ
 น่าแปลกที่แม้เขาจะจากไปแล้ว
 แต่ฉันก็ยังรู้สึกว่า
 เขาไม่ได้ไปไหน
 เขาอยู่ข้างๆฉันตรงนี้ตลอดเวลา
 เป็นอากาศที่ฉันหายใจเข้าไป
 และทำให้ฉันมีชีวิต ..

 นี่แหละพี่จอมใจ
 ความสุขของความรักที่ไม่เรียกร้อง ..
 ในที่สุด เราจะค้นพบความสัมพันธ์ที่ดี สำหรับทั้งสองฝ่าย
 เป็นความสัมพันธ์ที่มีที่ว่างอย่างเหมาะสม
 ไม่อึดอัด ไม่ขัดเขิน
ไม่ผูกพัน แต่ก็ไม่เย็นชา

  ฉันขอให้แกมีความสุขกับวิถีที่แกเลือกเองนะ
  ขอให้รอยยิ้มของเขา
  เป็นรอยยิ้มของแก
  ขอให้ความทุกข์ท้อของเขา
  ทำให้แกมีพลัง
  ที่จะยืนหยัด ที่จะอยู่ข้างๆเขา

  บางที
  เพียงรอยยิ้มบางๆของคนบางคน
  ก็ทำให้หัวใจของคนอีกคนเบิกบานได้

  ขอให้แกเป็นผู้หญิงที่มีความสุขนะ
  และขอให้เราเป็นก๊วนซื๊ดกันต่อไป
 
  หายากนะผู้หญิงพันธุ์ซื๊ด ..


  แต่ฉันตรองดูแล้ว ฉันไปเขียนบทให้หนังเกาหลีอาจจะรุ่งกว่า
 ว่างๆ เราไปเรียนภาษาเกาหลีกันนะ
 
 เอ ดำ จัง กับ จอม ดำ จิง อิอิอิ

 รักนะ
 
กิ๊กของแก

. . . .  . . . . . . . .. . . .  . .. . . . . . . . . . . . .

Sent:
Friday, April 20, 2007 12:58:09 AM
To:
ubonwan moonkanta (anarak22@hotmail.com)




อุบลวรรณ
 
ไม่รู้ว่าแกจะรู้สึกยังไง เมื่อรู้ว่า ผ่านไป 1 ปี 4 เดือน แต่ชั้นยังเก็บเมลของแกไว้
 
ชั้นค่อยๆ อ่านมัน และ พบความจริงอีกข้อหนึ่งว่า ไม่ว่าจะเจอเรื่องที่มัน
ทำร้ายความรู้สึกเราแค่ไหน
ถ้าเราหายใจเข้าไว้มันก็จะไม่ตาย เจ็บตอนกลางคืนก็หายใจให้มันถึงเช้า หายใจให้ถึงกลางคืนอีกที
ลมหายใจก็จะพาเราไปสู่อีกวัน...อีกวัน..อีกวัน...และ ถึงวันนี้
ไม่รู้ว่าใช่แบบนี้รึเปล่าที่แก มักจะบอกชั้นว่าชั้นเป็นคนเข้มแข็ง
 
เรื่องทั้งหมดวันนั้นมันเกิดจาก
ชั้นเศร้า เพราะมีตัวละครที่ 2 เดินมากระทำ
ชั้นหมดกำลังใจ และ แทบมองไม่เห็นคุณค่าของตัวเอง
แกเป็นตัวละครที่ 3 ที่เดินเข้ามาบอกชั้นว่า เปล่าเลยจอมใจ...แกมีคนที่เห็นคุณค่า และ รักแกอีกตั้งมากมาย เรื่องทั้งหมดมันเลยเริ่มขึ้น
............
............
............
............
วันที่แกส่งเพลงให้ชั้นฟัง
ชั้นเคยบอกแก 3 ข้อคือ
 
1.วันนั้นชั้นบอกว่า...........ชั้นร้องเพลงนั้นซ้ำไปซ้ำมาและคิดว่าสิ่งที่ชั้นอยากให้ตัวเองเป็นคือ สดใสร่าเริง
แต่วันนี้....ชั้นอยากบอกแกว่า ชั้นเข้าใจแล้วว่า ชั้นไม่ได้ไม่สดใส และ
ไม่มีอะไรสามารถทำให้มันหายไปได้ แต่ชั้นมีอารมณ์อื่นๆ ในตัวด้วย...วันนี้ชั้นสดใสอยู่ แต่ถ้าจะเศร้า ชั้นก็จะเศร้าให้เข้าใจวันนี้ หรือ ถ้าวันนี้ไม่เข้าใจ พรุ่งนี้ชั้นก็จะเข้าใจเอง
..................
..................
ชั้นไม่ต้องร้องเพลงที่แกเคยส่งให้ปลอบใจตัวเองแล้ว...เพราะมันอยู่ในใจชั้นเสมอ
 
 
ขอข้ามไปข้อที่ 3 ก่อน
วันนั้น....ชั้นบอกว่า ชั้นจะรักเค้าคนนั้นต่อไป
วันนี้.....ชั้นขอบอกแกว่า ชั้นชักไม่แน่ในแล้วว่าเค้าจะทำให้ชั้นรักได้อยู่
รึเปล่า และ เริ่มรู้สึกว่า ที่ผ่านมามันก็แค่อารมณ์ผู้หญิงที่ไม่เชื่อว่า ตัวเองไม่มีดีพอที่ ผู้ชายคนนี้จะสนใจ...แต่ต้องยอมรับความจริงเรื่องนึงว่า...บางอย่างในตัวเค้ายังคงทำให้ชั้นหวั่นไหวเสมอ...ซึ่งชั้นแน่ใจอย่างยิ่งว่า....บางอย่างในตัวชั้นก็ทำให้เค้าสงสัยว่าชั้นเป็นมนุษย์มาจากดาวดวงไหนกันแน่เหมือนกัน ชั้นแน่ใจ...
 
 
ส่วนข้อที่ 2
เป็นข้อเดียวที่ไม่เปลี่ยนไปจากวันนั้น
............................
............................
ไม่ว่าจะวันนั้นหรือวันนี้...อาจจะยาวไปพรุ่งนี้ และ วันต่อๆไปด้วย.....
แก..เข้าใจชั้นเสมอ...
ชั้น..มีคุณค่าในสายตาแกเสมอ
ชั้นรู้สึกภาคภูมิขึ้นมาได้เสมอเวลาที่ขาดความมั่นใจ...ว่าแกเคยบอกว่าชั้นมีคุณค่า
 
 
ไม่รู้เหมือนกันว่าส่งเมลนี้หาแกทำไม
..........
..........
..........
คิด
......
คิด
.....
และคิด
หาเหตุผลได้ข้อเดียวก็คือ....อยากบอกแก ก็แค่นั้นเอง 
 


. . . . . . . . . . . .. . ..  ..

พี่จอมใจที่รัก


ฉันรู้สึกยินดีอยู่เสมอที่ได้รับข้อความจากแก
ไม่ว่าจะในรูปแบบใด

สุข เศร้า เหงา หรือ เดียวดาย

ฉันยินดีจะร่วมแบ่งปันความรู้สึกเหล่านั้นกับแกเสมอ

และสิ่งที่แกเข้าใจตลอดมา ..ถูกต้อง
ไม่ว่าใครจะมองว่าแกเป็นยังไง

สำหรับฉัน
แกมีคุณค่าเสมอ

ทุกวันนี้คนเรามักมองข้ามสิ่งที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตา
แต่ฉัน
กลับมองเห็นหลายสิ่งหลายอย่างในตัวแก

มันคือ ความอ่อนไหว ความเศร้า ความรักและความปรารถนาดี
ต่อคนรอบๆ ตัวแก ความคิดความอ่านที่เฉียบคม
ที่ใครบางคนไม่อาจเข้าใจได้

และฉันคงรู้สึกแย่
ถ้าแกจะรู้สึกว่าตัวเองไร้คุณค่า
ทั้งที่แกไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย

สิ่งที่คนมองไม่เห็น
ไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีอยู่

คุณค่านั้นยังอยู่ในตัวแกเสมอ
และไม่มีวันจะสูญสลายไป
อย่าปล่อยให้ใครมาทำร้าย
และทำให้แกมองไม่เห็นคุณค่านั้น
เพราะนั่นจะทำให้ฉันเสียใจมาก
 
พี่จอมใจที่รัก
สิ่งที่ฉันรู้สึก

ฉันได้บอกแกไปหมดแล้ว

แต่สิ่งที่ฉันไม่เคยบอก
ก็คือ ขอบคุณ

ขอบคุณแกมากๆ
ที่คอยให้คำปรึกษาฉันเสมอ
ตอนที่ฉันมีความรัก
คอยอยู่ข้างๆ และเตือนสติฉัน
เวลาฉันปล่อยให้อารมณ์อ่อนไหว มาครอบงำ
และเกือบทำอะไรลงไปโดยที่ไม่คิด

หลายๆ เรื่องที่กลับกลายมาเป็นดี
เพราะฉันเชื่อแก

ฉันรู้สึกอย่างนั้น

ทั้งเรื่อง แพทริค และเรื่อง โจ

ฉันใช้อารมณ์มากมายไปกับความรัก
และเกือบสูญเสียมันไป
เพราะปล่อยให้อารมณ์มาบดบัง เหตุผล และความเป็นจริง

และเหตุผลที่ฉันเขียนไดอารีหน้านี้ก็คือ

. . . . . . ..
. . .. . . . .
. . . .. . .. .


ฉันรักแก
และอยากให้แกได้รู้

เท่านั้นเอง







;;;

จอมใจที่รัก

จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก จอมใจที่รัก

จอมใจที่รัก

 

 

 

     Share

<< The ClassicMore Bikini !!! >>

Posted on Sun 22 Apr 2007 23:36

         

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh