น้องพลอยกับคุณจอยเข้าฝัน
เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม
The waiting
เจ้าซีตัวป่วน
ว่าที่ คุณนายโรมัน : วันนี้โทรมค่ะ
เมื่อแรก ลมรัก รวยริน
หายวับไปกับตา
Review
so beautiful
In the mood for love
กลื่นหอมของความรัก

คุณเฟริส
ลุง
อาไก่
พราว
เรา
wonder eyes
ยัยออย
artemesia
แอน
พี่เอ้
หนูจักรยาน
คุณดรีม
อะดำ
พระจันทร์สีน้ำเงิน
alienasoul
Dead_poet_society
คุณแม่น้องวิล
การเดินทางที่ไม่สิ้นสุด
Kapong

 

เมื่อแรก ลมรัก รวยริน

เดือนเมษามาชะเง้อชะแง้คอยอยู่ที่ประตู

แสงแดดเริงแรง แผดเผาก็เดินทางเยี่ยมกรายมาหาแล้ว

สายลมชื่นเย็นของเดือนหนาวพัดผ่านหายไป
ปล่อยให้ไอร้อนปกคลุมเมืองคอนกรีตจนกรอมเกรียม

อาจเพราะโลกของคนงานล้นมือมักเดินเร็วกว่าปกติ
เงยหน้ามองขึ้นมาอีกที

เดือนมีนาคมกำลังจะโบกมือบ๊ายบายพอดี

เร็วจัง

อีกไม่นานแล้วสินะ
ผู้ชายยิ้มกว้างคนนั้นจะเดินทางกลับมา

กลับมาอยู่ใต้ตะวันร้อนแรงดวงเดียวกันกับเรา


ไม่น่าเชื่อ
ว่าเราจะทนอยู่ห่างจากมืออบอุ่นนั้นได้มาเกือบปีเต็ม

ไม่ได้มองเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลอมเขียวที่เจือรอยยิ้มอยู่เสมอ

ไม่ได้สัมผัสความอ่อนหวานที่เอื้อนเอ่ยทางการกระทำทุกๆครั้ง


แต่เราเชื่อมั่นในความรู้สึกของเราสองคน
ที่แม้จะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
แต่มันเกาะเกี่ยวมั่นคง
ท่ามกลางความห่างไกล
ท่ามกลางความทดท้อ
การรอคอย
และเวลาที่ดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุด

เกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา
เราหัวเราะด้วยกัน

ร้องไห้ด้วยกัน

หรือบางครั้ง
ที่อีกฝ่ายอ่อนแอ
อีกฝ่ายเข้มแข็งและปลอบโยน

ไม่มีครั้งไหน
ที่เรารู้สึกว่าตัวเองเดียวดาย

เพราะเรารู้สึกได้ถึงความรักนั้น
ที่อบอุ่นเหมือนกับแสงแดดตอนเช้า
อบอุ่นเหมือนสายลมต้นฤดูร้อน

ที่แม้จะมองไม่เห็น
แต่ก็อยู่รอบๆ เราเสมอ

ประโยชน์ของความห่างไกล
ก็คือ การได้ทอดใจคิดถึงใครบางคน

โดยที่อิ่มเอมใจอยู่ลึกๆ ว่า
เขาคนนั้นก็คิดไม่ต่างไปจากเรา


วันก่อนนึกครึ้มใจอย่างไรไม่ทราบ
เอ่ยถามความรู้สึกของเค้าตอนที่คบกันใหม่ๆ

ความรู้สึกตอนที่เราตกลงเป็นคนรักกัน

แล้วคำตอบที่ได้ก็ทำให้หัวใจพองโตคับอกเลยทีเดียว
เพราะปกติเค้าไม่ใช่คนจะมานั่งพร่ำพรรรณา หรือ เอ่ยคำหวาน

i finally had my plan in life.....the plan I was searching for, and didn't know I was searching.

It hit me like a strong wind in the face, and woke me up.

I had a HUGE epiphany.

I had images and thoughts in my head, i never knew existed

I saw us growing fruit on a farm.

i saw us playing with children.

I saw us walking hand in hand down the street.

I felt safe.

I felt as thought I would finally experience true love.

you have to know that I do feel this way all the time....i just say once in a while.

I am the visual artist, you are the word girl.

ไม่รู้จะบรรยายอย่างไรกับสิ่งที่เพิ่งได้รู้
ถ้อยคำง่ายๆ ซื่อๆ ไม่สลับซับซ้อน ของผู้ชายคนนี้
ทำให้เรารู้สึกอยากจะโบยบิน

ความรู้สึกของการเป็นที่รัก
และการได้รักใครสักคนแบบนี้
รักแบบที่ไม่คิดว่าจะรักใครได้อีก

ขอบคุณทุกๆ อย่างที่ทำให้เราได้เจอกัน
ขอบคุณอินเตอร์เนต อิอิ

To give me the chance to meet  Mr. Right

 

จากนั้นเราเลยเล่าให้เค้าฟังบ้างถึงความรู้สึกแรกๆ ตอนที่จีบๆ กัน

The first feeling came to me when you touched my hands in the theatre

Myman:         i was so nervous to do that. Touch your hand

LittleLotus:     really?

Myman:         I thought..."what if she pulls away".

LittleLotus:     you did it well

Myman:         I would feel so bad.

LittleLotus:     my heart was explodding when you did that.

Myman:         hmmm.

LittleLotus:    I felt ...oh my !! i'm dying   i fell for you immediately by  
                    just that way you 
touched me

Myman:        i thought maybe I was going too fast.

                    but I really wanted you to know, that I was VERY interested.

Myman:         so I had to show you, It was mutual....I touched you the way 

                    your energy asked to be touched  (How did he know!!!!????)

                    it was a message from your soul and I read it.


ขำจริงๆ พ่อนักจิตวิทยา
แต่ตอนนั้นไม่รู้จริงๆ ว่าเค้าก็ตื่นเต้นปานนี้
เพราะ เค้าดูโปรมาก

จำได้ว่าตอนนั้นกำลังร้องไห้กับฉากหนึ่งของหนัง
แล้วใจก็ไหววูบไป
เพราะมือใหญ่ๆ อุ่นๆ ดึงมือของเราเข้าไปวางที่มืออีกข้างหนึ่งของเค้า
มือเล็กๆ อยู่ในมือใหญ่อบอุ่นสองข้างนั้น  เค้าบีบมือเราเบาๆ
ไม่เคยมีใครสัมผัสเราแบบนี้มาก่อนเลย
มันอบอุ่น อ่อนหวานระคนกันไป

เรารู้สึกว่าตัวเองเขินมากกกก ถึงมากที่สุด
เรื่องราวบนจอใหญ่ๆ ข้างหน้าเป็นยังไงจำไม่ได้
รู้แต่ว่าหัวใจเต้นแรงเหมือนจะระเบิด

จากนั้นเค้าก็ใช้มือข้างหนึ่งเช็ดน้ำตาให้เราเบาๆ
โดยที่มือข้างนั้นของเรายังอยู่ในมือข้างนั้น


วันนั้นจำได้ว่าตอนออกมาจากโรงหนังคือ สมองมึนงง
ฝันๆ ลอยๆ แต่ที่แน่ๆ คือ หัวใจเต้นเร็วผิดจังหวะตลอดเวลา
หน้าก็ร้อนๆ มือเย็นๆ  อาการเหมือนคนไม่สบาย

แต่เป็นโรคนี้ไม่ค่อยอยากหายเท่าไหร่เลย เป็นแล้วมันมีความสุข

แล้วจากนั้น
เราก็คบกัน

คบกันไปคบกันมา
384วันเข้าแล้ว

ไม่เคยคิดว่าจะสามารถหยุดรักคนคนนี้ได้เลย

และความรู้สึกมั่นใจก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
มั่นใจ

ว่าเราเลือกคนไม่ผิด


เพราะตอนนี้แม้จะคบกันมาได้ระยะหนึ่งแล้ว
เราก็ยังรู้สึกได้ถึงความตื่นเต้นแบบเดิมๆ
ความรู้สึกหวานๆ ที่เจือจางอยู่ในทุกอย่างรอบๆ ตัว

ไม่ได้หวานเลี่ยนจนระคาย
แต่หวานละมุนๆ
เหมือนความหวานของเกสรดอกไม้

 

รู้กำหนดกลับที่แน่นอนของเค้าแล้ว
ปลายเดือนหน้า
การรอคอยนี้จะสิ้นสุดลง

แล้วเราจะไม่จากกันอีก
ตลอดไป

ตลอดไป


 


 




 



 

 

;

เมื่อแรก ลมรัก รวยริน

เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน เมื่อแรก ลมรัก รวยริน

เมื่อแรก ลมรัก รวยริน

 

 

ปล. คุณอาไก่คะ นี่เลยค่ะ code ผีเสื้อของหนู

<STYLE type=text/css>body{cursor:url("http://plugin.smileycentral.com/http%253A%252F%252Fplugin%252Esmileycentral%252Ecom%252Fassetserver%252Fcursor%252Ejhtml%253Fcur%253D1%2526i%253D11463a/image.gif") !important;}</STYLE>

     Share

<< หายวับไปกับตาว่าที่ คุณนายโรมัน : วันนี้โทรมค่ะ >>

Posted on Thu 22 Mar 2007 10:31

         

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

wh0cd591332 <a href=http://buylevitra.us.com/>generic levitra professional</a>
JudithNit   
Thu 16 Feb 2017 22:18 [6]
 

ไม่ว่าหรอกค่ะคุณ phoebe*
คุณเอมาอัพอีกเร็วๆนะคะ
มีคนคอยติดตามความน่ารักในความรักของคุณอยู่นะคะ
เราเข้ามาอ่านไดคุณทุกวันเลย
อ่านแล้วชุ่มชื่นใจดีค่ะ
ก ข ค   
Fri 23 Mar 2007 11:28 [5]

อ้าว.. เพิ่งเห็น มี ก ข ค ด้วย อิอิ.. (แซวเล่น ไม่ว่ากันนะจ้ะเจ้าของคอมเมนท์)
phoebe*   
Thu 22 Mar 2007 18:20 [4]

ส่งเมล์ไปแล้วนะเอ.. มาย นัมเบอร์


แล้วเด๋วมาใหม่ ถ้าไงก็โทรมานะจ้ะ คิดไว้ยังจะ hang out ที่ไหน?
phoebe*   
Thu 22 Mar 2007 18:19 [3]

อ่านแล้วยิ้ม แถมอยากแปลให้คนไกลฟังจังเลย
เพราะเค้าไม่ค่อยคิดถึงเราเหมือนแฟนคุณทำเลยอ่ะ เศร้า
แต่ผู้ชายก็แบบนี้แหละเนอะ เค้าไม่ค่อยแสดงออกเหมือนผู้หญิง
ดีใจด้วยนะคะจะได้อยู่ใกล้ๆกันแล้ว

ก ข ค   
Thu 22 Mar 2007 15:04 [2]

คุณเอ..... อ่านทีแรกก็แบบทึ่งนะคะ...ที่ไมได้เจอกันมาเกือบๆจะหนึ่งปีเต็มแล้ววว....
อดทนกันไปได้นะคะเนี๊ยะ... เก่งจริงๆคะ... ขอคาราวะนับถือทั้งคู่เลยคร่า....
และก็พออ่านมาถึงตอนจบ....
ก็คุ่มค่ากับการรอคอยที่จะได้เจอกันจริงๆคะ.. เพราะเค้าจะไม่จากเราไปไหนอีกแล้วววว.....
ดีจังเลยนะคะ...ที่เค้าจะสละทิ้งทุกอย่างและมาอยู่ใกล้ๆกับเรา.. :)

อ๋ออ่านๆมา..ความรู้สึกที่เอบรรยาย...ไม่ต่างจากความรู้สุกในห้วง "in love" ของอ๋อเท่าไหร่เลยยย...
จนถึงวันนี้ก็ยังเป็นอยู่อย่างนั้น.... อบอุ่นใจมาเรื่อยๆ... รู้สึกและรับรูถึงความรักที่เต็มเปี่ยมที่มีให้กันอยู่ข้างใน...

ดีใจด้วยนะคะ...ที่ต่างฝ่ายต่างรู้สึกและมีรักในแบบที่พิเศษเฉพาะให้กันและกัน...

ทุกๆอย่างคงจะสวยงามขึ้นเรื่อยๆๆๆ...
เหมือนฝันที่จะเป็นจริงไหม...ได้เดินไปข้างหน้ากับคนที่เรารอมานาน... คู่ชีวิต* #__#

spp*   
Thu 22 Mar 2007 10:46 [1]